Rekorda LingvoFesto: 67 lingvoj, 216 fulmkursoj, 2400 kursetanoj
(Heroldo, la 16an de majo, 1996)
La 16-an kaj 17-an de marto okazis en Tours (Francio) la dua LingvoFesto, elpensita kaj organizita de la usona esperantisto Dennis Keefe: eblis eklerni per 40-minuta fulmo-kurso pli ol 60 lingvojn plej diversajn. Entute preskaŭ 2,400 gelernantoj sekvis ilin, trioble pli ol pasintjare.
Laŭorde, la plej multe vizitataj kursetoj estis: tamtamo (la pertambura komuniksistemo en Afriko), la mansigna lingvo (de surduloj), la itala, araba, japana, bretona, kaj Esperanto. Eĉ en la kursoj, kiuj altiris nur dekon da personoj, la entuziasmo kaj de lernantoj kaj de instruantoj estis senteblaj.
Esperanto
Kiel lastjare; Esperanto restis unu el la plej popularaj lingvoj, kun 67 gelernantoj, el kiuj multaj esprimis la deziron daŭrigi la lernadon post la festivalo. La instruanto, Dominique Baron, diris, ke, estis tre bona sperto por li kaj ke la publiko faris multajn demandojn pri Esperanto je la fino.
Krom la 12 klasĉambroj disponeblis aparta ĉambrego por la standoj de internaciaj asocioj; ambasadaj reprezentantoj; lingvolernejoj, k.s. La lokaj Esperanto-asocioj havis du standojn kun multaj libroj kaj informoj pri Esperanto. Krome, ĉe aparta tablo la du E-mondvojaĝantoj; Bruno kaj Maryvonne Robineau; parolis pri sia libro (franclingva) “Al la renkonto de la homa tero kaj ĝia vivo: ok jarojn da nomadismo ĉirkaŭ la mondo”: tiun vojaĝon ili efektivigis ĉefe pere de Esperanto.
La celoj de la festivalo
Unu celo de la festivalo estas doni eblecojn al iu ajn lingvo esti ekkonata, ĉar krom la angla, franca, germana, k.a. konataj lingvoj, la plej parto de la festivalaj kursetoj tuŝis lingvojn maloftege aŭ neniam instruataj en lernejoj. Do, centoj da personoj ricevis sian unuan ekrigardon al lingvoj; kiel ekz. Munukutuba; ukraina, kamboĝa, bulua, ktp.
Alia celo de la festivalo estis doni al la Francoj eblecon ekkoni eksterlandanojn, kiuj loĝas proksime al ili.
Instruado
La plejparto de la instruantoj neniam instruis fremdlingvon; tamen iliaj gelernantoj estis ege kontentaj pri la rezultoj. Kaj infanoj kaj plenkreskuloj diris, ke ili multe ĝuis la kursojn kaj la ĝeneralan etoson de la festivalo kaj volonte partoprenus ilin kelkfoje dum la jaro.
Tipa 40-minuta fulmkurso konsistis el pluraj partoj: kutime la kursgvidanto komencis per ekrigardo al la geografio; historio kaj kulturo de la lingvo; poste utiligis plurajn metodetojn, por montri interesajn partojn de la lingvo; de la gramatiko (ekz. Pri nekutima vortordo k.s. Multfoje li kantigis aŭ lernigis simplan poemon. ĉe la fino kelkaj disdonis poŝtmarkojn kaj tipajn manĝaĵojn de siaj landoj. ĉiu kurseto havis sian surprizon! Muzikaj grupetoj, speciale el Afriko kaj Sudameriko kantis dum paŭzoj.
Esperanto kiel trejnlingvo
Por prepari la pli ol 70 instruantojn, Dennis Keefe verkis mallongan gvidlibron “Trejnadolibro”, en kiu li uzis plejparte Esperanton por la eksercoj, por montri; kiamaniere gvidi la lecionojn de la festivalo. Neniu el la kursgvidantoj plendis pri la uzo de Esperanto.
La partopreno estis tute senpaga! Post ĉiu kurseto la instruanto disdonis ĉeest-kuponojn kaj se iu ĉeestis almenaŭ 3 lingvokursetojn, li aŭ ŝi povis havi specialan diplomon de “Malgranda multlingvulo”, por 6 – “Granda multlingvulo”. Tiuj diplompoj estis ŝatataj ne nur de infanoj!
Frukto de longa laboro
La lingvofesto estas la frukto de longa kunlaboro de Dennis Keefe kaj lia edzino Nadja. Dennis, kiu travojaĝis 45 landojn kaj loĝis en kvar (Usono, Hispanio, Francio kaj Germanio) ekhavis la ideon fari grandan lingvofeston post sia vizito al J. Milton Cowan, iama estro de la lingvoprogramo por la usona armeo dum la lasta parto de la Dua Mondmilito, kaj poste direktoro de la lingvoprogramo de Cornell Universitato. “Mi kaj mia edzino vizitis s-ron Cowan en Novjorko; por paroli pri lia filozofio de lingvoinstruado. Li uzis personojn kiuj neniam instruis lingvon: tio helpis al mi pli bone naski la ideon de Lingvofesto.” Laŭ Dennis: “mi pensas, ke lingvofestivalo (kiun mi nomas ‘LinguaFest’) estas ideo, kies disvastiĝo alvenas kaj ke post iom da jaroj okazos multaj tra la tuta mondo. Lingvofesto konsciigas la personojn pri lingvaj problemoj. Kvankam mi ne kreis tion por rekte antaŭenigi la internacian lingvon Esperanton, la festivalo povas helpi Esperanton kaj aliajn minoritatajn lingvojn esti iomete pli rekonataj. LingvoFesto estas nova, moderna ideo; kiu meritas vivi longan fruktodonan vivon.”
Postnoto: sekve de la lingvofesto, unu semajnon poste anonciĝis novaj Esperanto-lernantoj.